Washington’ın son hamlesi, eski ABD İsrail Büyükelçisi Tom Barrack’ın dilinden döküldü: “Zengezur 100 yıla kadar kiralansın, böylece hem garanti hem de denge sağlanır.” Bu öneri, Kuşak-Yol’un Avrupa ayağını kilitlemek ve Çin-Rusya hattını kesmek için Ankara-Bakü hattına yapılan doğrudan bir “eksen teklifi” olarak okunuyor. Pentagon’un raporlarında da koridorun, Rusya’nın Ukrayna’daki lojistik zincirini Güney Kafkasya’da baltalama potansiyeli vurgulanıyor.
Moskova için 2020 ateşkesi, “barışı garantileyen tek aktör” imajı yaratmıştı; ancak Ukrayna savaşı bu imajı çatlattı. Bakü-Grozni seferini yapan Azerbaycan uçağının düşürülmesi, ardından gelen tutuklamalar ve özür-dileme süreci, Rusya’nın bölgedeki klasik “denge kurucu” rolünü sarsan ilk kıvılcımlar oldu. Gürcistan üzerinden oluşturmaya çalıştığı alternatif hatlar da hem maliyet hem de güvenlik kaygısı nedeniyle yeterli görünmüyor. Kısacası Kremlin, Zengezur’u kaybetmekle kalmayıp, Güney Kafkasya’daki askeri üslerini de tartışmalı hale getirmek istemiyor.
Tahran’ın hassasiyeti ise Meghri’nin kendisinden çok, koridorun İran sınırına “birkaç kilometre” mesafede kalması. 2023’te İran Karargâhı’nın karşı çıkışı, “kuzey kuşağımıza set çekilir” endişesiydi. Ancak Suriye’deki zayıflama ve İsrail’le gerilim, Tahran’ı daha pragmatik bir çizgiye çekiyor: Azerbaycan-Türkiye hattıyla enerji ticareti yapıp, aynı anda Rusya’ya mesafe koymak. Bu çift kutuplu denge, Meghri’deki bir sonraki anlaşma turunda İran’ın masada “yapıcı oyuncu” olarak kalmasını sağlayabilir.
Pekin, Zengezur’da şimdilik sessiz. Kuşak-Yol haritasında koridor, Hazar’ı Akdeniz’e bağlayan en kısa halka. Çin’in stratejisi, taşın altına elini koymadan “yatırım + altyapı” paketiyle varlık göstermek: Kars-Tiflis-Bakü demiryolu hattını genişletmek, Hazar-Gürcistan terminal ihalesine ortak olmak ve Türkmen gazını Azerbaycan-Avrupa rotasına yönlendirmek. Ancak Washington’dan gelen “kiralama” teklifi, Çin’in sabır taktığını test eden ilk gerçek kırılma olabilir.
Kiev, savaşın gölgesinde bile Kafkasya’ya uzanan bir “enerji köprüsü” planlıyor. Azerbaycan gazının Hazar Denizi’nden Ukrayna boru hattına aktarılması, hem Avrupa’ya alternatif bir hat hem de Batı desteğini pekiştiren bir koz. Ancak Rusya’nın bölgedeki etkisinin azalması, Ukrayna’nın bu köprüyü güvenli biçimde kurabilmesini de zorlaştırıyor.
Tüm bu hesapların pratik adımı, şu anki en somut adres: Birleşik Arap Emirlikleri. Ermenistan Başbakanı Nikol Paşinyan ile Azerbaycan Cumhurbaşkanı İlham Aliyev, 25 Temmuz’da Abu Dabi’de bir araya gelerek “Meghri kontrolü + gümrük birliği” formülünü masaya yatırıyor. Türkiye ve Rusya gözlemci, ABD ve AB ise “arka planda danışman” konumunda.
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yap!